Karkonosze od wschodu do zachodu słońca

Powitać budzący się dzień z najwyższego szczytu Sudetów. Wędrować cały dzień wzdłuż grani głównego karkonoskiego grzbietu, zatrzymując się co jakiś czas w jednym
z licznych punktów widokowych. Obserwować gasnące słońce z kopuły Szrenicy tuż nad Szklarską Porębą. Niezależnie od tego, czy jesteście wieloletnimi miłośnikami Karkonoszy, czy też w góry wybieracie się bo zmusili was znajomi – właśnie tak możecie spędzić jeden
z wolnych dni nadchodzącego weekendu.

Zainteresowani? To zapraszamy na szlak!

Wschód słońca nad Śnieżką https://tipynavylety.net

Wschód słońca nad Śnieżką
https://tipynavylety.net

Trasa wiedzie z Karpacza na Śnieżkę, potem Głównym Szlakiem Sudeckim (odcinkiem czerwonym) na Szrenicę, po czym następuje zejście do Szklarskiej Poręby. Na trasę najlepiej wybrać się jesienią, kiedy dzień jest już dość krótki – nie będziemy musieli zrywać się w środku nocy z łóżka, żeby zdążyć na wschód, a potem czekać godzinami na zachód słońca – a jednocześnie warunki atmosferyczne są odpowiednie.
Zimą zachęca zarówno długość dnia, jak i bajeczne widoki ośnieżonych Karkonoszy
– tę opcję polecamy jednak tylko wytrawnym turystom, bo w przypadku załamania pogody może być problem z zejściem w bezpieczniejsze rejony.

Śnieżka zimową porą https://www.apetytnaswiat.pl/

Śnieżka zimową porą
https://www.apetytnaswiat.pl/

Wyruszając z Karpacza wczesną porą przedporanną, obieramy najkrótszy szlak na Śnieżkę – tzw. Śląską Drogą przez Biały Jar i Kopę. Warto sobie wcześniej sprawdzić dokładnie godzinę wschodu słońca i wziąć ok. 2,5 godziny zapasu (wejście na Śnieżkę to ok. 2 h). Oprócz odpowiedniego ubioru (najlepiej „na cebulkę”), koniecznie posiadać musimy latarki na czoło, pamiętając, że na Śnieżkę idziemy po ciemku.
Na odcinku do Białego Jaru podejście jest dość strome i monotonne, pozbawione widoków… choć to akurat mała strata – w ciemności i tak niewiele byśmy zobaczyli. Powyżej Białego Jaru, a przede wszystkim po osiągnięciu Równi pod Śnieżką podejście zdecydowanie łagodnieje, aż do osiągnięcia Przełęczy pod Śnieżką, powyżej której następuje końcowa wspinaczka na szczyt.

Tak wyglądałaby Równia pod Śnieżką, gdybyśmy coś widzieli.

Tak wyglądałaby Równia pod Śnieżką, gdybyśmy coś widzieli.

Po drodze na pewno nachodzi nas myśl, że można było jeszcze pospać w ciepłym łóżeczku…Po dotarciu na szczyt jednak takie myśli znikają, bo jesteśmy świadkami wspaniałego spektaklu – wschodu słońca widzianego ze Śnieżki. Obserwując stopniowe rozświetlanie horyzontu, najlepiej z herbatką lub kawką z termosu w ręku, możemy sobie przy okazji przypomnieć, że znajdujemy się na najwyższym szczycie Karkonoszy
i całych Sudetów, na wysokości 1602 m n.p.m.

Wschód słońca widziany ze Śnieżki http://www.dalekieobserwacje.eu

Wschód słońca widziany ze Śnieżki
http://www.dalekieobserwacje.eu

Teraz czeka nas wielogodzinne (ok. 8 h) przejście do Szrenicy (1362 m n.p.m.), główną karkonoską granią biegnącą niemal wzdłuż granicy polsko-czeskiej. Szlak, pomimo,
że długi, jest łatwy, ścieżka wyłożona jest granitową kostką. Łatwy i długi nie oznacza
jednak monotonny i nudny, wręcz przeciwnie – po drodze czeka nas mnóstwo atrakcji przyrodniczych.

Kiedy dojdziemy do Rozdroża koło Spalonej Strażnicy, gdzie dochodzi pieszy szlak niebieski, to znak, że już niedaleko do dwóch słynnych karkonoskich jezior górskich – Wielkiego i Małego Stawu. Zbocza Wielkiego Stawu – największego polodowcowego jeziora cyrkowego w Karkonoszach (8 ha) – porośnięte są kosodrzewiną, a nad nim rozciąga się przepiękna panorama z formacją skalną Pielgrzymy. Na brzegu Małego Stawu (ok. 3 ha) przycupnęły schroniska Samotnia i Strzecha Akademicka.

Kocioł Małego Stawu i schronisko Samotnia  http://fotowycieczki.blogspot.com

Kocioł Małego Stawu i schronisko Samotnia
http://fotowycieczki.blogspot.com

Wielki Staw http://www.garnek.pl

Wielki Staw
http://www.garnek.pl

Malownicza trasa ukazuje nam kolejne piękne panoramy, po jakimś czasie wyłania się przed nami Tępy Szczyt (1387 m n.p.m.), a zaraz po nim Mały Szyszak, które to widoki zachęcają do postoju chociażby na zrobienie zdjęcia. Za chwilę docieramy jednak do lepszego miejsca postoju – Przełęczy Karkonoskiej, będącej najniższym punktem
w głównym grzbiecie Karkonoszy (1198 m n.p.m.). W miejscu tym, na granicy Karkonoszy wschodnich i zachodnich, na chwilę przerwy i ciepły posiłek zaprasza schronisko Odrodzenie.

Tępy Szczyt http://www.e-gory.com

Tępy Szczyt
http://www.e-gory.com

Mały Szyszak http://www.e-gory.com

Mały Szyszak
http://www.e-gory.com

Schronisko Odrodzenie http://dolny-slask.blog.pl

Schronisko Odrodzenie
http://dolny-slask.blog.pl

Oglądaliśmy już przepiękne jeziora polodowcowe i piękne, zalesione szczyty. A to jeszcze nie wszystkie atrakcje! Przed nami ciekawe formy skalne – Śląskie, a następnie Czeskie Kamienie. Osobliwości te stanowią grupy skał, będące wychodniami niezwykle odpornego granitu karkonoskiego, poddanego procesom wietrzenia przez wiele tysięcy lat.

Śląskie Kamienie http://www.panoramio.com

Śląskie Kamienie
http://www.panoramio.com

Jeśli intuicja podpowiadała wam, że gdzie Mały Szyszak, tam musi być i Wielki – to się nie pomyliliście. Jeszcze kilka porośniętych zielenią przełęczy (jeśli wybraliśmy sezon letni)
i będziemy mogli go podziwiać. Wielki Szyszak, wznoszący się na wysokość 1509 m n.p.m. jest drugim co do wysokości szczytem w polskich Karkonoszach (a tym samym Sudetach) i czwartym w całych Karkonoszach. Zbudowany z granitu karkonoskiego, którego spora część zwietrzała tworząc na szczycie efektowną pokrywę z gołoborzy.
W tym miejscu możemy odetchnąć z ulgą – Główny Szlak Sudecki, którym się cały czas poruszamy, omija jego wierzchołek, zostawiając nam jedynie przyjemność trawersowania jego zbocza.

Gołoborza na szczycie Wielkiego Szyszaka http://www.globtroter.pl/

Gołoborza na szczycie Wielkiego Szyszaka
http://www.globtroter.pl/

Na tym etapie trasy jesteśmy już dość solidnie zmęczeni – za nami niemały szmat drogi.
Jeśli jednak myślimy, że zobaczyliśmy już wszystko co jest do zobaczenia na tej trasie i nic już nie zrobi na nas większego wrażenia – to jesteśmy w błędzie. Karkonosze po raz kolejny nas miło zaskoczą, a to za sprawą jednego z najpiękniejszych widoków w polskich górach – Śnieżnych Kotłów. Na Śnieżne Kotły składają się dwa cyrki polodowcoweWielki Śnieżny Kocioł od wschodu i Mały Śnieżny Kocioł od Zachodu. Oddziela je skalista grzęda, a w ich dnach, pomiędzy morenami, znajdują się trzy, okresowo wysychające jeziorka polodowcowe o nazwie Śnieżne Stawki. Zjawiskowy widok tworzą m.in. wysokie na 150 i 100 m ściany (odpowiednio Wielkiego i Małego Kotła), pocięte licznymi żlebami, ze stożkami usypiskowymi u ich wylotu.

Śnieżne Kotły http://archiwum.mos.gov.pl

Śnieżne Kotły
http://archiwum.mos.gov.pl

Po drugiej stronie Śnieżnych Kotłów wznosi się Łabski Szczyt (1471 m n.p.m.), na którego południowych zboczach (po stronie czeskiej) znajduje się źródło Łaby, a tuż za nim napotykamy ciekawe formacje skalne – Trzy Świnki i Twarożnik oraz liczne głazy.

Trzy Świnki http://www.polskiekrajobrazy.pl

Trzy Świnki
http://www.polskiekrajobrazy.pl

Dzień chyli się ku końcowi, a nam zostało jeszcze zdobycie drugiego ze szczytów – Szrenicy. Tutaj, nieopodal schroniska, możemy odpocząć po całodziennej (dosłownie, bo od wschodu do zachodu) wędrówce, w spokoju oczekując na zachód słońca. Zdjęcia, które wam tu zamieszczamy, nie oddadzą uroku tego momentu… Po prostu musicie sami
to przeżyć!

Zachód słońca ze Szrenicy http://karko.net

Zachód słońca ze Szrenicy
http://karko.net

Zmęczeni? To schodzimy na nocleg do Szklarskiej Poręby, uprzednio zakładając ponownie latarki czołowe.

Trasa „Karkonosze od wschodu do zachodu słońca” to wspaniała propozycja na całodzienną wycieczkę w tym regionie. Trasa jest dosyć łatwa, wymaga jednak przygotowania na wielogodzinną wędrówkę, z nielicznymi podejściami. Długą wędrówkę wynagradza obcowanie z wspaniałą karkonoską przyrodą (korytarze kosodrzewiny, glony na kamieniach, borówki, torfowiska, ptaki…), a także niezwykle efektowne, unikatowe widoki, na długo pozostające w pamięci. Gotowi, aby przeżyć swoją własną, karkonoską przygodę? To ściągajcie trasę w aplikacji Just Walk About na swojego smartfona i widzimy się na szlaku!

Link do trasy —> http://justwalkabout.pl/trasa/id/10085

Polub Just Walk About na Facebooku! —> https://www.facebook.com/Justwalkabout

Zapraszamy do obejrzenia niesamowitej panoramy z lotu ptaka dla Schroniska Samotnia
–> http://www.karpacz.net/pano/schronisko-samotnia/

just-walk-about-9-l-280x280

 

Opracowała,

Ela Koulechov

Redaktor Justwalkabout.pl

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Europa, Polska. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>